غیبت می تواند آدمی را از انسانیت به دور سازد و تبدیل به حیوان  وحشی و خونخواری نماید .

خزان عمر آدمی زمانی مفید و با ارزش است که بهاری پر بار داشته باشد.

بی توجه ای به طبیعت خدا بی رحمانه ترین قضاوتی است که بنده نادان به آن همه زیباییهای خلقت آفریدگاری می کند.

کلامی که در وصف خدای یکتا باشد عاشقان الله را به سوی خود می کشد و سعی می کنند با جان و دل آن کلام ملکوتی را گوش دهند و به آن عمل نمایند.

بازنده کسی است که از فرصتهای زندگی برای بدست آوردن دلی استفاده نکرده است و باعث رنجش دلی هم می شود.

زمین مانند مادری فداکاری است که تمام کائنات را در بطنش می پروراند و از آنها در برابر بلایا محافظت می کند.

کسی که نفس ضعیف دارد همیشه این صفت ناپسند به او غلبه می کند و در جایی که رازی را نباید فاش کند آن را بازگو می نماید.

نقطه روبروی راز فاش است چون اگر کسی راز کسی را اشکار کند یعنی اسرار دیگران را فاش کرده است .

نماز با ارزشترین  پل ارتباط  خالق و مخلوق است .

زمانی می توان از زندان اسارت دیو نفرت رهایی یابیم که زنگار قلبمان را با مهر و محبت صیقل دهیم و شفاف و روشن سازیم.