با امید می توان بر سخترین قلبها حکومت کرد.
با عادات بد و ناپسند وارد چاه عمیق و متعفن گناه می شوید.
عادت بد و ناپسند آدمی را وارد جاده نا امنی به نام گناه می کند.
با امید می توان روزنه ای به قلب انسان رو به موتی زد و او را امید وار ساخت تا که از مرگ و نیستی فاصله گیرد و به زندگی لبخند زند.
با امید دلهای سرد و بیروح گرم می شود و روحی تازه در آن دلها دمیده می شود.
امید بهانه زنده ماندن همه موجودات زنده است.
با گناه کردن کار شیطان فریبکار را آسان می کنیم تا راحت و بی دردسر گولمان زند و از جاده انسانیت ما را دور سازد .
با گناه کردن به شیطان اجازه می دهیم تا حاکم مطلق قلبمان شود و برایمان تصمیم گیرد.
با گناه کردن راه شیطان را هموارتر می کنیم تا راحت در قلبمان نفوذ کند.
نا امید و امید هرگز نمی توانند در یک مسیر همراه هم شوند چون راه آنها از همدیگر فرسنگها فاصله دارد.
به وبلاگ من خوش آمدید جادوی قلم این گنجینه اسرار نهان شامل دلنوشته های کوتاه من اشت که از اعماق وجودم نشات میگیرد. و حتی کلمه ای از نوشته های دیگران به امانت گرفته نشده است و همه از الطاف الهیه که شامل حالم شده است خدایا شکرت.