زمانی می تواند مخلوقی با خالقش ارتباط بر قرار کند که راه صحیح طی کردن پل ارتباط را بیابد.

توبه مانند آب گوارایست که هر کسی آن را بنوشد هیچگاه تشنه نخواهد شد وهرگز پایش نمی لغزد و مرتکب گناهی شود تا شرمنده حق تعالی شود.

چلچراغ علم قادر است همه جا را نورانی و روشن  سازد.

بزرگترین منبع ثروت علم عقل و شعور است.

سرنوشت مسافر در صحرای برهوت به دست شتر بان خبره ای جوری رقم می خورد که کاروانش را صحیح و سالم به مقصد رساند چون بلد راه است از خطرات راه اگاه است.

عالم دانا هیچگاه زیر درخت علم آتش نمی افروزد چون می داند درخت علم می خشکد و دیگر هرگز سبز نخواهد شد.

آفت جهل برای نابودی علم آنقدر تلاش می کند تا که علمی کشف نشود.

درخت علم مانند گوهر شب چراغی است که دائما نورانی است و راه رسیدن به علم را به عالم دانایی نشان می دهد.

حسادت در برابر رفابت سازنده احساس حقارت می کند چون می داند حسود را در این جهان گیتی کسی هرگز دوست ندارد.

با دعا می شود راه ارتباط به خدا را کوتاه و کوتاهتر کرد.