سرنوشت شوم دائما در انتظار نا امیدی است.

امید وناامید هرگز با هم نمی توانند همخانه و زیر یک سقف زندگی کنند چون تحمل همدیگر را ندارند.

هیچ ناامیدی را نمی توانیم ببینیم که در زندگی هدف مشخصی داشته باشد.

دلم می خواهد همه عشقهای عالم گیتی را در طبق اخلاص نمایم و اتها را جوری بین الله و خلق الله قسمت نمایم که قسمت اعظم آن نصیب اللهم شود.

عشق را باید جوری بین عزیزانمان قسمت نماییم که بینشان تفرقه و جدایی نیندازیم .

مال را می شود آسان تقسیم کرد ولی در تقسیم عشق باید وسواس خاصی داشت.

زبان سرخ مانند نیش مار زهر داری است که وقتی به زبان می آورند انگار زهر کلامش به قلب شنونده وارد می شود و او را می آزارد و مانند نیش زده مار سمی به خود می پیجد و خارج کردن ان زهر کلام از فلبش کاری سخت و دشواری است.

کلام تند و تیز باعث می شود آرامش آدمی سلب و مختل شود و هر لحظه از زندگیش زیر فشار آزار و آذیت آن کلام تند و تیز قرار می گیرد.

صبور تری کسی که می تواند سنگ صبورم باشد  خدای مهربان است چون حقتعالی  آنقدر رئوف و مهربان است که در تنهایم مونس و همدمم می شودو مرا لحظه ای تنها بحالم وا نمی گذارد.

حقیقت اگر سایه اش بر روی کلامی افتد آن کلام را همگان از ته قلب می پسندند و  ملکه ذهن خود قرار می دهند و یادش هرگز از ذهنها بیرون نخواهد رفت.