کسی که در لبه پرتگاه نیستی و نابودی احساساتش قرار گیرد تنها ناجی اش عطوفت و مهر و محبت است.

کوه اراده امید آنقدر محکم و استوار است که هیچ پتکی نمی تواند آن را در هم شکندو از بین برد

امید می تواند دل مرده ای را احیاء نماید و او را امید وار سازد تا با تک تک مشکلات بجنگد آرامش را به ارمغان آورد

زشت ترین عادتی که انسان را به فنا و نابودی می کشاند معصیت و گناه است.

صبر آرامشی است که تنها نصیب صبور می گردد.

آب این مایه حیات اگر نبود کسی زنده نبود اگر کسی زنده نباشد زندگی هم معنا ندارد

مهر و محبت  حکیمی است که تنها دارویش مهربانی و عطوفت است

با مهر و محبت می توان دلها را به هم گره زد تا که بینشان لحظه ای جدایی نیفتد.

گذشته صندوقچه خاطرات حال و آینده است.

گذر عمر را در زمان حال آحساس نمی کنیم ولی اگر زمان حالی نبود نقطه شروع گذر عمری هم وجود نداشت.