اگر آدمی به پیروزی بیاندیشد و طالبش باشد می تواند سخترین شکستها را به زانو در آورد.

تنها نیرنگ و ریا می تواند عشقی را نابود و بجایش کینه و نفرت را جایگزین نماید.

دوست و همدم مهربان مانند ناجی دلسوزی است که زمان خطر از آدمی محافظت می نماید.

با غرور هرگز نمی توان دست دوستی بسوی کسی دراز نمود چون دو دوست باید نسبت به هم آنقدر یکدل و یک رنگ باشند

تنها از انسان پلید و ریاکار کارنامه بدی و ناپلیدی به یادگار باقی می ماند و مانند مهر سیاه بدنامی بر پیشانیش نقش می بندد.

خود خواه و متکبر کسی است که تنها خود رامی ببیند و به خود می اندیشد و دیگران در نظرش هیچ و پوچند

با امید می توان درهای بسته را باز نمود و واردش شد .

امید تنها راه نجات کسی است بذر نا امیدی در قلبش بارور شده و او را سست و کاهل نموده است.

مهربان حتی با نگاهش می تواند دل شکسته ای را  بدست آورد و او را کمک کند تا لحظه ای از غم هایش فاصله گیرد.

حس زیبای مهربانی می تواند دلمرده ای را زنده کند و شوق زندگی را در او بارور نماید