نا امیدی مانند زندانی است که فرد مایوس را در چنگال خود اسیر نموده است.

علم چراغ هدایتی است نورانی که عالم از نورش بهره میجوید تا کشفی جدید برسد.

با چراغ پر فروغ علم و دانش هرگز به سر مقصد جهل و نادانی نخواهیم رسید

با عبور از سمت خدا و ارتباط با خدا هرگز شیطان ملعون نمی تواند مومنی را به دام اندازد و از راه بدر می برد.

با انتقام گرفتن آتش خشم آدمی شعله ورتر می شود

کلام ناپسند مانند نیشی در قلب آدمی فرو می رود و زهرش تا ابد باقی خواهد ماند.

کلام زیبا همچو نوازشی است که روح را آرام  و باعث می شود شنونده اش به آرامش خاصی رسد.

همدم دلسوز و مهربان می تواند با نصیحت و دلسوزی غم سنگینی را از پشت خمیده ای بر دارد و او را از غم و غصه رها سازد.

برکتی را حق تعالی به بندگانش عطا فرمودند اگر با حرکت آن بندگان همراه شود تبدیل به رزق و روزی فراوان می شود در غیر آن هرگز بندای از آن همه برکات الهی بهره ای نمی جوید.

آدمی زمانی به سرمقصد راه زندگی می رسد که با عقل و درایت راه را از چاه تشخیص دهد.